3 Aralık 2008 Çarşamba

Tenimdeki yabancı


Kendimi bildim bileli bekledim ben. Büyümeyi bekledim; bişey olmadı. Sevmeyi sevilmeyi bekledim; bişey olmadı. Birilerini bekledim; kimi geldi, kimi gelmedi; yine bişey olmadı. Oysa ben bişey olmasını bekledim hep. Ve buna aracı olabilecek herhangi birini,birşeyi… Şimdi yazı bekliyorum; yaz gelecek, kışı bekleyeceğim. Herkes bekletiyor beni; doktor bekletiyor, banka bekletiyor, çayın demi bekletiyor, otobüsler bekletiyor,çok sevdiğim kankam bekletiyor,ve o… . Hergün bıkıp usanmadan beklediğim otobüsler, bir gün gelip geç kaldığımda beni beklemiyor ki. Arkasına bile bakmadan yoluna devam ediyor. Ben varım ya da yokum; onun için farketmez ki. Bir yolcu eksik, bir yolcu fazla. Günü geceye bağladım, geceyi güne. Düşlerimi bile bekledim. Bu gece mi acaba? Uyusam görür müyüm ? Yarınları bu yüzden sevdim; ama gördüm ki bugün aslında dündü. Yarının da bugünden farkı olmayacaksa beklemiyorum ben artık.yoksa beklemeye devamı etsem onuda bilmiyorum . .
"beklemek bizim yaşamımız
ölümü beklemez bir çoğumuz o ama bizi bulur ! işte bunu gibi bir şey seni beklemek . .

Hiç yorum yok: